do góry
  • Godziny pracy urzędu:
    Pn.:
    7.00 - 17.00,
    Wt - Cz:
    7.00 - 15.00,
    Pt:
    7.00 - 13.00
    e-mail
  • ul. Jana III Sobieskiego 290a
    42-580 Wojkowice
  • tel.
    32 769-50-66
    fax
    32 769-50-73
Wojkowice herb
WOJKOWICKI PIKNIK MILITARNY * 24-25 SIERPNIA * BEZPŁATNY AUTOBUS *WOJKOWICKI PIKNIK MILITARNY * 24-25 SIERPNIA * BEZPŁATNY AUTOBUS * WOJKOWICKI PIKNIK MILITARNY * 24-25 SIERPNIA * BEZPŁATNY AUTOBUS
Strona główna Aktualności
05 sierpnia 2019
kategoria:
Wojkowice

Osadzeni w Zakładzie Karnym w Wojkowicach wraz z funkcjonariuszami uczcili pamięć uczestników Powstania Warszawskiego.

 

Z inicjatywy wychowawcy ds. kulturalno – oświatowych, por. Grzegorza Kuciczka, w ostatni czwartek w Zakładzie Karnym typu półotwartego i otwartego odbyła się uroczystość upamiętniająca walczących w Powstaniu Warszawskim. Do jej przygotowania włączyli się skazani, którzy wykonali plakat odnoszący się do symboliki polskiego podziemia.

1 sierpnia 2019 roku o godzinie „W” zawyły syreny alarmowe. Zgromadzeni w świetlicy w skupieniu uczcili 75. rocznicę powstańczego zrywu. Następnie skazani wysłuchali okolicznościowego tekstu, który przybliżył im tamte wydarzenia:

Dzisiaj mija 75. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego, które było największą akcja zbrojną podziemia w okupowanej przez Niemców Europie. Przez 63 dni żołnierze Armii Krajowej prowadzili heroiczną i osamotnioną walkę, której celem była niepodległa Polska, wolna od niemieckiej okupacji i dominacji sowieckiej. W czasie walk w Warszawie zginęło około 18 tysięcy powstańców, a 25 tysięcy zostało rannych. Straty wśród ludności cywilnej były ogromne i wynosiły około 180 tysięcy zabitych. Pojawia się zatem pytanie: Czy było warto? Odpowiedział na nie w przeszłości Ojciec Święty Jan Paweł II:

Powstanie Warszawskie było wydarzeniem wielkim zarówno w swym heroizmie, jak i tragizmie. Wydarzeniem pozostającym w jakimś logicznym ciągu z dziejami naszej Ojczyzny, przynajmniej na przestrzeni dwóch ostatnich stuleci. Był to okres, kiedy nad Polską przetaczały się często zawieruchy wojenne i dziejowe klęski, ale równocześnie czas bohaterskich zrywów Narodu, który nigdy nie pogodził się z utratą swej niepodległości. Powstanie Warszawskie było poniekąd zwieńczeniem powstania trwającego przez cały okres drugiej wojny światowej, było jak gdyby kulminacyjnym aktem tej pięcioletniej walki, tego powstania całego Narodu, który w ten sposób wobec świata wyraził swój protest przeciwko pozbawieniu go niepodległości i dawał dowody, że gotów jest do największych poświęceń dla jej odzyskania i utrwalenia.

Nie można na to pytanie odpowiadać tylko w kategoriach czysto politycznych lub militarnych. Należy raczej w  milczeniu skłonić głowę przed rozmiarem poświęcenia, przed wielkością ceny, jaką tamto pokolenie zapłaciło za niepodległość Ojczyzny. W płaceniu tej ceny byli, być może, rozrzutni, ale ta rozrzutność była zarazem wspaniałomyślnością. Kryła się w niej jakaś odpowiedź na to wezwanie, które przyniósł Chrystus, przede wszystkim swoim własnym przykładem, oddając życie za braci, bo „nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. Cześć i chwała bohaterom.

Na zakończenie osadzeni i funkcjonariusze minutą ciszy oddali hołd poległym powstańcom.

Tekst i zdjęcia; por. Grzegorz Kuciczek

Klawisze Dostępności

Przejdź do menu głównego:
Alt i 0
Przejdź do treści strony:
Alt i 1
Mapa Witryny:
Alt i 2
Wersja kontrastowa:
Alt i 4
Wyszukiwarka:
prawy Alt i W

Zamiast klawisza Alt możesz użyć H